Bugun...



Arpaçay’ın elleri üşüyen çocuğuna veda


facebook-paylas
Tarih: 19-01-2021 16:53

Arpaçay’ın elleri üşüyen çocuğuna veda

Gazeteci Ömer Erim Baştimar yazdı....

Sınıfı ısıtmak için, elimize 2 tezek alıp; ilkokula gittiğimiz o günlerde okula genelde ilk gelen sevgili Hakan Durmuş karşılardı beni;
İkinci de ben gelirdim genelde…
Üçüncü de rahmetli arkadaşımız Eray Aydın gelirdi…
Hatta öyle ki ilk üçümüz erken geldiğinden olacak kan kardeş olmuştuk…
Yine erken bir iş yaptılar; yüreğimize kor atarak zamansız ayrıldılar aramızdan
İlkokul çağları aklıma geldiğinde hep o anı canlanırdı gözlerimde…
Hakanımın elleri ağzında….
Canım kardeşim sınıfta  üşüyen ellerini  hohlayarak ısıtmaya çalışırdı… parmak uçlarını bir araya getirip sıcak nefesini verirdi,
Öldü şimdi Hakanım, kim ısıtır onun artık o dost ellerini…
Hakan kardeşimin evi okula çok uzaktı eksi, 30’ları bulan dondurucu havada yola düşerdi güzel kardeşim, okul çıkışlarında da aynı soğuğu, aynı sıkıntıyı çektik kardeşimle… hakanımın evi uzaktı, ilçenin ortasındaki rahmetli kazım amcanın dükkanını gördüğümüzde içimize bir sıcaklık otururdu, özellikle yola devam edecek hakan kardeşimin, o zaman sudan ucuz 1 kuruş olan  leblebi tozu alma bahanesiyle kendimizi atardık dükkana amaç üşüyen ellerimizi kazım amcanın sobasında  ısıtmaktı…
Ah güzel kardeşim hangisini anlatayım anlatsam bunu bilmekten ölür dostlarımız….
Arpaçay’ın o soğuk sabahlarından geriye kalan, o mahsun bakışın ve titreyen ellerini ısıtmak için verdiğin o çaba…
İlkokulda başlayan o çaba zaten hayatının adı oldu…
Çalıştın, didindin, evlendin, çocuklarını büyütmek için yıllarca gece evinde yatmadın…
Tenha sokaklarda üşüyüp durdu sırtın…
Seni kaç gece, Hürriyet gazetesinde masa maşında uyumamak için zorlanırken gördüm,
Kaç gece hem de soğuk kış gecesinde üşümemek için volta attığını gördüm..
İki gözüm, insanların çalıp çırptığı  bu dünyada,
Sen şerefinle çalıştın,
Kendi nefesinle kendini ısıttın…
Bundan büyük adamlık daha ne olur…
Hiçbir romanda, hikayede senin bu dürüst yaşamına rastlanılamaz…
Güzel kardeşim, kimseye bir şey söylemesen de incinmiş bir sesin vardı…
Mahsun duruşun vardı…
Hiçbir yanlış yapmamıştın kimseye…
Belki de tek yanlışın bize oldu.
Çocuklarına oldu
Biz bu sonucu hak etmedik…
Bu acıyı çok erken, ve çok ağır yaşadık….
Sana da kıyamam kardeşim,
Sen şimdi üşüyeceksin,
Ellerin üşüyecek,
Ama sana söz,
ölünceye dek,
her elim üşüdüğünde
asla sobaya  tutarak ısıtmayacağım,
Ellerimi iki kere hohlayarak ısıtacağım…
biri kendim, biri senin yerine….

 







Etiketler :

FACEBOOK YORUM
Yorum

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER GÜNDEM Haberleri

Henüz anket oluşturulmamış.
ÇOK OKUNAN HABERLER
SON YORUMLANANLAR
HABER ARŞİVİ
nöbetçi eczaneler
HABER ARA
Bizi Takip Edin :
Facebook Twitter Google Youtube RSS
YUKARI YUKARI